Just started reading in Spook Country from Gibson. Must say it’s pretty nice, but not the easiest read. Quite interesting how he spotted the upcoming obsession with geolocation, that is indeed coming true these days. I’d almost suspect someone in the apple design department read this book.
It’s been ages since I have blogged, so it’s clearly time to breathe some life in my weblog again, before it dies of asphyxiation.
Let’s see, what is there to write about…
I’ve been to Scotland, and I made it there and back again. Unfortunately the road was sometimes a bit dull to walk on (by no means as interesting as the West Highland Way), but sometimes the views were very good. I have made pictures too, will upload them on my flickr page soonish. Unfortunately I haven concluded that my camera doesn’t really suffice. Some of the pictures are quite interesting, but overall the autofocus of my camera plainly sucks.
I work at Joost for almost two months now, and there is no indication that the end of the trial period (in four days) will be the end of my career there, so that is good. Since the last time I’ve blogged, a lot has happened. When I wrote last time I was spending a lot of time living the dream (i.e. watching tv and getting payed) but now real work has started. and it’s getting more and more interesting.
Let’s start at the day just before I got on holiday, when I spent one day on the “Second Annual Joost Company Meeting.” Unfortunately I already had booked my flight before I even had my first interview, so I missed the later days, but I must say that it was fairly interesting. There were some talks (very confidential of course), but they gave me quite a few new insights of where Joost wanted to go and to what degree systems will have to scale.
After my holiday I had my trial by fire, the two persons that usually did the loin’s share of the content ingestion process were on holiday. So. Besides my regular activities I also became responsible for the complete content ingestion process (and I can tell that by looking a few times at the process before your holiday you don’t get much routine). Fortunately one of the transcoding operators really stepped up to her new responsibilities, and managed a mighty bit of the workflow on her own. Besides that, I also became responsible for sample processing, so my days were pretty much swamped, but I managed more or less to push most of the content in time (barring engineering issues). I have learnt that it’s very important that everybody assigns tasks to the right person; it is very hard to keep track off stuff if you don’t get e-mail notifications that it’s your turn to do something now.
Now the others are back, work is getting a lot less busy again. I don’t know how happy I am with that though, I tend to thrive under pressure.
The hunt for houses is still going slow. I am putting myself under pressure though, try to find some more motivation…
Oh, and there is fun stuff too :-) I’ve had dinner with colleagues several times now and that is good fun, talks, beer and all ;-). During the holiday I have re-read Lord Foul’s Bane (by Stephen R. Donaldson). When I read it the first time I was clearly too young for that book, I hated it the first time, but by now I have learnt to see and appreciate how good and deep this book is when you compare it too the crap that most fantasy writers seem to produce.
I also picked up a copy of the Nebula Awards Showcase 2006, with short stories. I haven’t finished it yet, but especially the first story, The Green Leopard Plage, by Walter Jon Williams was exceptionally good. It was a story about gen-tech for the good of mankind and what would happen in a world where work is no longer required to feed oneself, which would make labour the base commodity to make the world go round. It also provides some interesting insights in the economy of starvation that is used in too many (mostly African) conflicts.
Eén van mijn favoriete schrijvers is LeGuin. Alleen ‘The Left Hand of Darkness’ al is zo mooi dat het voor bijna iedereen aan te raden is. Toevallig las ik van de week haar visie op hoe een boek in elkaar hoort te zitten. Erg goed verteld en het verklaart ook waarom haar boeken zo goed zijn. Ik ga het niet samen vatten; je mag het zelf lezen.
Vanochtend eerst lang gelezen in “Merde Actually” en wat kan deze man lekker schrijven over Fransozen en alles wat Frans is.
Maar nu is ie toch voorbij. Het werken was wel leuk alhoewel wat rustig. Kwam nog iemand die ik ken tegen bij de bioscoop met iemand die zijn vriendin leek te zijn. Wel een grappige tegenpool, in een conversatie van minder dan een minuut walste ze volledig over me heen, maar ja, hieruit blijkt maar weer dat schijnbare tegenpolen elkaar best aan kunnen trekken :-)
Kay is echt een goede schrijver. Probeer eens te verzinnen hoe je de volgende paragraaf in een film zou willen melden:
Nino di Carrera, young, handsome and adept, the most favoured
courtier of King Bermudo of Jaloña and concurrently the latest of the
furtive lovers of Bermudo’s demanding queen, Fruela, was in a condition
of anxious perplexity.
Aan de kant is de kunst van het filmmaken juist weer schrappen van
informatie op een manier dat je dit allemaal in één shot kunt
overbrengen natuurlijk.
O, en Theo: geef eens het goede voorbeeld.
Dit is wat de Hitchhiker’s Guide to the Galaxy te melden heeft over sneakpraatjes:
Sneakpraatjes zijn korte stukken tekst die worden voorgedragen aan een
wildenthousiast publiek en bestaan uit een titel, een titel, een
cijfer, commentaar en vooral: cadeautjes. Deze extraordinaire,
expressionistische exotische, extasebrengende exclusiviteiten omvatten
over het algemeen een veelkleurig kledingstuk dat op de verkeerde
plaatsen te ruim en op de juiste plaatsen te krap is met als resultaat
een marginaal comfortabele onthullende outfit en een prul, dat bij de
barbaren van Muchus Gustas V kan worden ingewisseld voor een
pannenkoekontbijt met melk toe.
Jeej, ik heb net drukproeven opgehaald van het Bellettrie lustrumboek. Het is echt vet met een kers er boven op. Nu nog even 3 fouten corrigeren en de omslag passen op het papier en dan wordt het zo mooi.
Jawel hoor, hij is bijna af. Het onvolprezen Bellettrie lustrumboek. Met veel best wel leuke dingen, al hebben sommige mensen echt moeite met hun spelling, stijl en andere niet irrelevante zaken, kijken wat voor mouw er aan te passen valt. Nou ja, morgen na college maar de cd naar de drukker brengen en hopen dat het op tijd af is. Dan kan ik zonder pochen stellen dat ik grafisch gezien in ieder geval het meeste heb ingebracht voor het lustrumboek en meer dan ooit een QuarkXpress wizard ben. Nou ja. bed++.
