Ik heb vannacht toch raar gedroomd.

Ik droomde dat ik bij mijn ouders op bezoek was (in het weekend). Zoals meestal in mijn dromen, was de indeling van het huis zoals in Doesburg. Opeens werd ik gebeld door Contramime. Of ik zomaar mee wilde spelen in de voorstelling, want ze mIsten iemand. Ik er heen, werd aangesproken door iemand die ik niet echt kende, maar heel graag met me leek te willen praten, totdat ik naar achter werd gesleurd. Wat ik moest doen weet ik niet meer, waar ik weet wel dat ik het geniaal vond.

De hele voorstelling vond plaats in één of andere circustent met gelijkvloers publiek op klapstoelen en voor mijn stukje moest ik een jurk-achtig iets aan en redelijk wat plaatsen naar het publiek aan de zijkant. Mijn stukje moest pas na de pauze, dus ik zat achter een beetje te wachten tot na de pauze. Halverwege werden opeens mijn diensten weer ingeroepen. Of ik even het doek wilde bedienen net voor de pauze.

Prima. Ik werd in een zwart to-ga-achtig ding gehezen, met een heel open bovenrand en dat werd vastgezet met spelden. Ik ging in het publiek zitten, zag het stukje. Het was iets van Wendy en Jildou die iets deden door twee openingen in het gordijn. Het was heel beeldend en het publiek ging uit zijn dak. Daarna moesten Piet en ik vanuit het publiek de gordijnen sluiten. Daarbij kreeg ik tot drie keer toe te horen dat ik het echt helemaal verkeerd deed. Voor ik ging zitten ging ik eerst per ongeluk zitten op de stoel van een theatersportrechter die er opeens zat. Ik stond snel op terwijl de rechter zei dat het niet uitmaakte, maar ik vond het wel uitmaken, dat is immers belangrijk voor de rol.

Nou ja, uiteindelijk waren de gordijnen dicht en was het pauze. Ik zat me op te vreten omdat ik mijn stukje volkomen was vergeten, werd weer aangesproken door mijn fan (het was gelukkig geen dikkig mannetje uit Amsterdam, hij deed me eerder denken aan EJ, degene waarvan ik de nieuwe accu voor mijn telefoon kocht), maar poeierde hem snel af; ik moest immers nog op. Ik ging het zwarte ding uittrekken. Dat bleek een heel gedoe, want er zat met heel veel spelden een stuk karton om mijn middel. Toen ik een stuk of 15 had verwijderd ging het stuk karton los en stond ik in een hoepeltoga. Toen ging de wekker.

Advertisements