I like to move it!

Zo. Dat was nogal een verhuizing zeg. Gisteren om 7 uur opgestaan, Roel wakker gemaakt en richting station gestuurd, toen zelf min of meer wakker geworden en met Flief de trein richting Prinsenbeek genomen. Gelukkig heb ik al enige expertise met verhuizingen, dus ik werd degene die er voor mocht zorgen dat de vrachtwagen (die nog wel met B bestuurd mocht worden) werd volgeladen zonder dat dingen omvielen. Er was slechts één slachtoffer: het glas in een fotolijst dat wat onhandig op de laadklep was gezet. Dat viel me niet tegen. Daarna ben ik met Liesbeth naar Breukelen gereden alwaar nog wat spulletjes van Liesbeth in de villa stonden waar ze een half jaar ofzo gelogeerd heeft.

Daar stond ook de versterking. Een klein Chinees meisje dat collega is van Liesbeth en die de rest van de dag mee hielp met verhuizen. In Amsterdam werd het echt leuk. De moeder van Liesbeth en Philip waren hopeloos verdwaald en kwamen een stuk later aan. Het extra slot was een crime om open te krijgen (maar uiteindelijk ontdekte ik hoe het werken) en ik was even vergeten dat het om de vierde verdieping ging. Hoe doe je het dan? Met een kuubzak en een katrol over het balkon hangen voor het transport van alle dozen. Het katrol hing eigenlijk net niet hoog genoeg, dus alles moest de laatste halve meter omhoog gesjord worden en dat voel je de volgende dag. Maar om een uur of tien ‘s avonds waren we eindelijk klaar en stond het huis ook bijna vol. We haalden nog net op tijd de laatste trein naar Enschede en daar zaten we dan. Moe, voldaan, te hangen. De laatste trein naar Enschede stopte helaas niet op Drienerlo, maar voor €10,20 kwamen we in een minuut of 5 op de campus aan (ja hij reed te hard, maar dat interesseerde me niet zo veel). Na een paar biertjes zou ik naar bed gaan, maar er werd naarstig gepokerd (Texas Holdem) en liet me verleiden. Eindresultaat: veel te laat naar bed, maar wat een dag.

Advertisements